![]()
นิทานปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเรื่อง..
พอเพียงแอร์ไลน์

ขณะที่เครื่องบินกำลังมุ่งหน้าไปยังเกาะภูเก็ต เมืองตากอากาศชั้นนำของไทย
ผู้โดยสารบนเครื่องบินลำนี้ประกอบด้วย หนู ช้าง แรด แพนด้า และฮิปโป
สัตว์เหล่านี้ได้รับรางวัลส่งเสริมการท่องเที่ยวไทย เป็นเวลา 3 วัน 2 คืน

ขณะที่เครื่องบินกำลังบินผ่านอ่าวไทย เครื่องยนต์เกิดอาการสะดุดทำท่าจะบินต่อไปไม่ไหว
หากปล่อยให้เป็นเช่นนี้เครื่องบินต้องตกกลางทะเลแน่
|
|
![]() |
ผู้โดยสารต่างตกใจเอะอะโวยวาย..!!!
|
|
หนู ซึ่งมีน้ำหนักเบาสุดกล่าวหาว่า
"ช้าง นั่นแหละนำหนักมากเกินไป ไม่น่าขึ้นมาบนเครื่องบินนี้เลย" |
|
|
|
|
|
|
|
ฮิปโปบอกว่า "แพนด้า กับแรดน้ำหนักรวมกัน ก็มากเหมือนกันนั่นแหละ" |

แอร์โฮสเตส:พูดว่า
"เราต้องการผู้เสียสละ"
ผู้โดยสารสัตว์ทั้งหลายต่างตกใจกลัวว่าตัวเองจะถูกโยนออกจากเครื่องบิน !!
![]() |
กัปตันซึ่งต้องรับผิดชอบชีวิตผู้โดยสารทั้งหมด กำลังครุ่นคิดอย่างเคร่งเครียด ~~~ "เอาหละ ผมคิดว่า.. พวกเราทุกคนต้องเสียสละ !!!" |
"หมายความว่าพวกเราทุกคนต้องโดดออกจากเครื่องบินเหรอ?!!!"
แพนด้าถามอย่างตกใจ
กัปตันตอบอย่างใจเย็น
" ไม่ !
!..แต่เราทุกคนต้องเสียสละสัมภาระข้าวของที่เกินความต้องการ
และไม่จำเป็นออกจากเครื่องบินลำนี้ "
**มาดูซิว่าผู้โดยสารมีอะไรที่เกินความจำเป็นทำให้เครื่องบินน้ำหนักเกินบ้าง**
หนู:
เป็นสัตว์นักสะสมตัวยง พกอาหารมามากมายเกินความพอดี มีตั้งแต่เศษอาหาร เนยแข็ง กระดูก เมล็ดพืช กระดาษหนังสือพิมพ์ และสารพัดของที่มันสามารถกัดแทะได้ ++++ |
|
![]()
ช้าง:
ชอบกินผลไม้ จึงขนอ้อย
กล้วยสุก สับปะรด แตงโม |
|
![]() แรด: ขนเอาใบไม้อ่อน ผลไม้สุกอีกมากมาย ++++ |
|
![]() แพนด้า: กักตุนต้นไผ่ แครอท แอปเปิ้ล มันฝรั่ง จนสามารถกินได้ถึงหนึ่งเดือน ++++ |
|
![]() ฮิปโป: ก็มีพืชน้ำต่างๆ และหญ้าอีกมากมาย ++++ |
|

กัปตัน:
"สัมภาระต่างๆที่เกินความจำเป็นเหล่านี้
ทำให้เครื่องบินแบกน้ำหนักมากเกินไป
ถ้าทุกคนยินดีเสียสละเครื่องบินก็สามารถบินต่อไปได้"
ผู้โดยสารทุกตัวต่างแสดงความยินดีที่จะสละทุกสิ่งที่เกินความจำเป็น
เพื่อให้เครื่องบินเดินทางถึงที่หมายโดยปลอดภัย
กัปตันดีใจที่ผู้โดยสารทุกตัวมีน้ำใจ จึงพูดต่อว่า........
" ไม่จำเป็นต้องทิ้งทั้งหมดหรอก ให้เหลือไว้พอประมาณ
สละส่วนที่เกินความจำไปก่อน แล้วค่อยไปหาเอาใหม่วันหน้า "
ทุกคนดีใจ~~~ แล้วเครื่องบินก็เดินทางไปถึงภูเก็ตโดยสวัสดิภาพ

รู้จักพอประมาณ พอดี
ดำเนินชีวิตสายกลายไม่น้อยไปไม่มากไป
ทำให้ชีวิตดำเนินไปโดยไม่มีอุปสรรค
ใช้ความรู้ สติปัญญาในการแก้ปัญหา
ก็ทำให้สามารถรอดพ้นวิกฤตไปได้