นิทานอัฟกานิสถาน
แปลจาก "The Asian Cultural Centre for UNESCO Tokyu Book Development Centre"
ผู้แปล "วัฒนา พัฒนพงศ์"

ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีแพะจีนชนิดมีสองเขาบนศรีษะอยู่ตัวหนึ่ง นางคือแม่แพะ มีลูกสามตัว ซึ่งมีชื่อดังนี้คือ
ฮาคัก ปูคัก และคูลุลาซังงักน้อย

วันหนึ่งแม่แพะออกไปหาอาหารให้ลูกๆ ขณะที่แม่แพะไม่อยู่ หมาป่าได้แอบเข้ามาภายในบ้านของนาง และ
กินลูกแพะทั้งสาม

เมื่อแม่แพะกลับมาถึงบ้าน จึงไม่พบลูกในที่แห่งใด ด้วยความเศร้าโศก หล่อนจึงนั่งลงคิดค้นคำตอบดูว่า
ได้เกิดอะไรขึ้น ทันใดนั้น แม่แพะก็คิดได้ว่าอาจจะเป็นหมาป่าที่อาศัยอยู่ใกล้เคียง

แม่แพะจึงรีบวิ่งไปที่บ้านของหมาป่า หล่อนไต่ขึ้นไปบนยอดหลังคาและเริ่มใช้กีบของนางเตะตีหลังคาบ้าน
อย่างแรง หมาป่าร้องออกมาจากภายในบ้านว่า "ใครมาเขย่าหลังคาบ้านของข้า"

แม่แพะตอบว่า "ฉันคือแม่แพะจีนที่มีสองเขาบนศรีษะ จงบอกฉันมาดีๆ ว่าเจ้ากินลูกๆ ของข้ารึเปล่า"

หมาป่าตอบว่า "ใช่ ข้านี่แหละกินลูกๆของเจ้า"

แม่แพะจึงกล่าวว่า "พรุ่งนี้แกกับฉันจะต้องต่อสู้กัน"

หมาป่าตอบว่า "ก็ดีซิข้าจะได้มีอาหารกินเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งมื้อ ถ้างั้นพรุ่งนี้เราจะต่อสู้กัน"

แม่แพะกลับบ้าน รินนมใส่ชามจนเต็ม เช้าตรู่วันต่อมานางได้นำนมนั้นไปหาช่างเหล็ก บอกช่างเหล็กว่า
"หมาป่าที่ดุร้ายได้กินลูกทั้งสามตัวของฉัน ขอท่านได้โปรดเสี้ยมเขาให้ฉันด้วย เพราะหลังอาหารเที่ยงวันนี้
จะมีการต่อสู้กันระหว่างฉันกับหมาป่า ฉันได้นำนมถ้วยนี้มาให้ท่านเป็นค่าเหน็ดเหนื่อย"

ช่างเหล็กรับนมไว้ แล้วเขาก็จัดการเสี้ยมเขาให้แม่แพะ จนเขาทั้งสองข้างแหลมคมเหมือนกริช

หลังจากนั้นไม่นาน หมาป่าดุร้ายก็มาที่ร้านของช่างเหล็กนั้น เขาได้นำถุงที่บรรจุก้อนหินไว้จนเต็มมาด้วย
เขาได้พูดกับช่างเหล็กว่า "ได้โปรดลับฟันให้ข้าด้วย เพราะภายหลังอาหารกลางวันในวันนี้แล้ว จะมีการ
ต่อสู้กันระหว่างข้ากับแม่แพะจีน ข้าได้นำถุงอาหารนี้มาให้ท่าน เป็นค่าเหน็ดเหนื่อย"

ครั้นช่างเหล็กแง้มดูในถุงนั้น เขาก็ไม่พบอะไรนอกจากก้อนหิน เขาโกรธมาก เมื่อหมาป่าอ้าปากออก
ช่างเหล็กจึงแสร้งจะลับฟันให้ แต่แทนที่จะลับฟันเขากลับใช้ตะไบฝนจนทื่อหมดทุกซี่แล้วบอกว่า
"เอาละ ตอนนี้ฟันของแกคมแล้ว"

หลังอาหารเที่ยง หมาป่าและแม่แพะจีนยืนประจันหน้าพร้อมที่จะต่อสู้กัน หมาป่าอ้าปากและกระโจนเข้าใส่
แม่แพะพร้อมที่จะฉีกท้องฉีกไส้ของแม่แพะออกมา แต่ฟันเขาทื่อและไม่สามารถแม้กระทั่งที่จะงับแม่แพะ
จากนั้นก็ถึงทีของแม่แพะบ้าง นางก้มศรีษะลงแล้ววิ่งเข้าหาหมาป่า เขาที่แหลมคมของแม่แพะขวิดถูกที่ท้อง
ของหมาป่าพอดี และฉีกท้องฉีกไส้ของหมาป่าออกมา ครั้นแล้วคาฮักก็ก้าวออกมาจากท้องของหมาป่า
ติดตามด้วยปูคักและคูลุลาซังงักน้อยในที่สุด

แม่แพะมีความสุขมากที่เห็นลูกๆของนางปลอดภัย หลังจากนั้นแม่แพะจีนพร้อมด้วยลูกทั้งสามก็เดินทาง
กลับบ้าน และอยู่อย่างมีความสุขเรื่อยมา