นักศึกษาผู้คงแก่เรียนคนหนึ่ง   ได้ว่าจ้างเรือแจวให้พาข้ามฟาก
ในขณะที่ท้องฟ้าเต็มไปด้วยเมฆดูมืดครึ้ม   และลมเริ่มพัดจนน้ำกระฉอก
เป็นระลอก

        เรือแจวได้แล่นไปอย่างช้าๆ   เมื่อเรือเข้าสู่กระแสน้ำเชี่ยว   คนแจวเรือจึงต้องตั้งอกตั้งใจแจว
อย่างระมัดระวัง   ฝ่ายนักศึกษากำลังก้มหน้าก้มตาอ่านตำราเล่มใหญ่   ในที่สุดนักศึกษาก็ละสายตา
จากตำราเงยหน้ามองมาที่คนแจวเรือ

"ลุงเคยอ่านตำราประวัติศาสตร์บ้างไหม?"   นักศึกษาถามขึ้น

"ไม่เคยเลยครับ"   คนแจวเรือจ้างตอบเบาๆ

"งั้นลุงก็พลาดโอกาสอย่างน่าเสียดาย   ในหนังสือประวัติศาสตร์นะลุง   เต็มไปด้วยเรื่องราวที่น่าอ่าน
มีเรื่องของกษัตริย์และราชินีในอดีต   เรื่องของสงคราม  การต่อสู้   ทำให้เรารู้ว่าคนในสมัยโบราณ
ใช้ชีวิตกันอย่างไร แต่งกายแบบไหน   ประวัติศาสตร์จะบอกให้ทราบถึงความเจริญของชนชาติต่างๆ
ทำไมลุงไม่อ่านประวัติศาสตร์บ้างเล่า?"

"ผมไม่เคยเรียนหนังสือครับ"   คนแจวเรือตอบ

คนแจวเรือก็แจวเรือต่อไป นักศึกษาก็ก้มหน้าอ่านตำราต่อไป คงมีแต่เสียงใบแจวกระทบพื้นน้ำเท่านั้น

ผ่านไปสักครู่ นักศึกษาก็ถามคนแจวเรือขึ้นอีก   "ภูมิศาสตร์เล่าลุง เคยอ่านบ้างไหม?"

"ไม่เคยเลยครับ"

"ภูมิศาสตร์   เป็นวิชาที่สอนให้เรารู้จักกับโลกและประเทศต่างๆ   กระทั่งภูเขา แม่น้ำ ลม พายุ ฝน
ภูมิศาสตร์เป็นวิชาที่น่าศึกษามาก   ลุงไม่รู้จักวิชานี้เลยรึ?"

"ไม่เคยเลยครับ" คนแจวเรือตอบ

นักศึกษาส่ายหน้า "ไม่รู้จักวิชานี้ ชีวิตลุงไม่มีค่าอะไรเลย"

"วิทยาศาสตร์ละลุง   เคยอ่านบ้างรึเปล่า"

"ไม่เคยอีกแหละคุณ"

"ลุงเป็นคนยังไงกันหือ?   วิทยาศาสตร์ช่วยอธิบายถึงเหตุและผลต่างๆ   ความก้าวหน้าของมวลมนุษย์
ขึ้นอยู่กับวิทยาศาสตร์โดยตรง   นักวิทยาศาสตร์เป็นบุคคลที่สำคัญยิ่งในโลกปัจจุบัน   แต่ทว่า
ลุงไม่รู้เรื่องเอาเสียเลย   ชีวิตของลุงช่างมีค่าน้อยเหลือเกิน"

       นักศึกษาปิดตำราของเขา   และนั่งเงียบไม่ยอมพูดจาอีก ขณะนั้นเมฆดำได้แผ่ขยายเต็มท้องฟ้า
ลมเริ่มพัดแรง  ฟ้าแลบแปลบปลาบ   พายุกำลังจะมา   และเรือก็ยังเหลือระยะทางอีกไกลกว่าจะถึงฝั่ง

คนแจวเรือแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้า   "ดูเมฆนั่นซิคุณ พายุคงจะมาในไม่ช้า คุณว่ายน้ำเป็นไหมครับ?"

นักศึกษาพูดอย่างตกใจกลัว "ว่ายน้ำ ผมว่ายไม่เป็นหรอกลุง"

บัดนี้คนแจวเรือเป็นฝ่ายเลิกคิ้วมองนักศึกษาอย่างแปลกใจบ้าง   และพูดว่า

"อะไรกัน   คุณว่ายน้ำไม่เป็น   คุณรอบรู้ออกมากมาย   ประวัติศาสตร์เอย
ภูมิศาสตร์เอย   และวิชาวิทยาศาสตร์คุณก็ออกคล่อง   แต่ทำไมไม่เรียน
ว่ายน้ำด้วยเล่า   อีกประเดี๋ยวเถอะ   คุณจะรู้ว่าชีวิตของคุณไม่มีค่าเลย"

          พายุพัดจัดขึ้น   เรือลำน้อยถูกคลื่นและลมพัดโยนขึ้นๆลงๆ
ในไม่ช้าก็ถูกคลื่นและพายุกระหน่ำจนเรือพลิกคว่ำคนแจวเรือจ้าง
ว่ายน้ำขึ้นฝั่งได้อย่างปลอดภัย    แต่ทว่านักศึกษาผู้น่าสงสาร
จมหายไปใต้กระแสน้ำอันไหลเชี่ยวนั้น

 

 

 

ความรู้ท่วมหัวเอาตัวไม่รอด

เริ่มต้น | อะไรเอ่ย | กิจกรรม | กาลครั้งหนึ่ง | ทันโลก