ขุมทรัพย์ในบ่อน้ำพุ

ครั้งหนึ่ง หนูและกบเป็นเพื่อนรักกัน ทั้งสองอาศัยอยู่ด้วยกันที่บ่อน้ำพุในป่า เวลากลางวันทั้งสองจะนอนหลับ
อยู่ในกระท่อมน้อย พอตกค่ำ พระจันทร์ส่องแสงนวลบนฟากฟ้าหนูและกบจะตื่น ชวนกันออกมานั่งที่ระเบียง
หน้ากระท่อมต่างก็หานิทานสนุกๆ มาเล่าสู่กันฟังอย่างมีความสุข

ค่ำวันหนึ่ง กบเก็บดอกผักบุ้งไปตักน้ำที่บ่อน้ำพุ น้ำในบ่อสะท้อนเงาดวงดาวบนฟ้าเป็นประกายระยิบระยับ
ราวกับมีเพชรพลอย สมบัติอันมีค่าอยู่เต็มบ่อ
"หนู เร็วเข้า มาดูอะไรนี่แนะเราจะรวยใหญ่แล้วละ" กบร้องอย่างตื่นเต้น

หนูวิ่งจี๋มาที่บ่อ แทบไม่เชื่อสายตาตัวเองในสิ่งที่เห็น แล้วหนูก็เกิดความคิดแวบขึ้นมา
"เออนี่กบ เราสองคนเห็นจะต้องผลัดกันเฝ้าสมบัติไว้นะ จะได้ไม่มีใครมาขโมยไงล่ะ" หนูบอกเพื่อน

"คิดถูกแล้ว" กบเห็นด้วย

หนูและกบจึงผลัดกันเฝ้าสมบัติตลอดทั้งคืนจนกระทั่งรุ่งเช้า หนูเป็นผู้เฝ้าเวรตอนใกล้รุ่งจนเช้าจึงรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
กับสมบัติมีค่า บางทีหนูอาจจะเผลอหลับไปงีบหนึ่ง พอพระอาทิตย์โผล่ขึ้นจากขอบฟ้า หนูมองลงไปในบ่อ สมบัติ
ก็หายไปหมดไม่เหลือแม้แต่ชิ้นเดียว
"กบ" หนูตกใจ ตะโกนเรียกเพื่อน "เจ้าขโมยสมบัติของเราไปหมดใช่มั้ย" หนูกล่าวหากบ

"ข้านะเรอะ" กบโมโห "ก็เจ้าเป็นคนเฝ้าเวรคนสุดท้าย เจ้าเองนั่นแหละเป็นคนขโมย" กบย้อน

กบและหนูก็ทะเลาะกันอย่างรุนแรง จนกระทั่งเลิกเป็นมิตรกัน แยกไปอยู่คนละทิศละทาง ช่างโง่เขลาอะไรอย่างนี้
ที่ทะเลาะกันเรื่องสมบัติหายเพราะค่ำวันนั้นหากทั้งสองกลับมาที่บ่อน้ำพุ ก็จะเห็นสมบัติอยู่เต็มบ่อตามเดิม

จากหนังสือ  "นิทานก่อนนอน"

แปลจากเรื่อง
"How The Mouse and
The Frog Fell Out"

ผู้แปล  "ต้อยติ่ง"