นานมาแล้วที่กะลาสี  เข้าใจผิดคิดว่าตัวพะยูนเป็นนางเงือก
เนื่องจากมันว่ายน้ำอยู่ตามชายฝั่งทะเล บริเวณที่น้ำไม่ลึกนัก
และมักจะโผล่หน้าขึ้นมาหายใจที่ผิวน้ำ บ่อยๆ

พะยูนมีชื่อเรียกหลายอย่างตามจินตนาการของคนเช่น หมูดุด 
หมูน้ำ ปลายูน ปลาดูหยง  ฝรั่งเรียกว่า Dugong 
และเปรียบพะยูนว่าเป็น โลมาอ้วน (Fat Dolphin) 
บ้างก็ว่าเป็นหัวมันฝรั่งว่ายน้ำ

อันที่จริงพะยูนเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม หายใจด้วยปอด 
พะยูนจะโตเต็มที่ประมาณอายุ 13-14 ปี ความยาวรวมครีบหางประมาณ 2.2 - 3.5 เมตร 
น้ำหนักประมาณ 300 ก.ก. อาหารโปรดของเจ้าพะยูนคือ หญ้าทะเล

ในประเทศไทยเคยพบพะยูนตามชายฝั่งทะเลตะวันออก
แถบระยอง จันทบุรี ตราด และชายฝั่งทะเลทางภาคใต้
ชีวิตของพะยูนนั้นแสนอาภัพ  เนื่องจากไม่มีเขี้ยวเล็บ
ไว้ป้องกันตัวจากศัตรู แถมยังเคลื่อนไหวเชื่องช้า
จึงมักถูกล่าเพื่อเอาเนื้อมาเป็นอาหาร  เอาอวัยวะบางส่วนมาทำเครื่องรางของขลัง ทำยาเสน่ห์  หรือไม่ก็ติดอวนชาวประมงจมน้ำตายในที่ลึก เพราะไม่สามารถโผล่ขึ้นมาหายใจได้

ปัจจุบันพะยูนถือว่าเป็นสัตว์หายากใกล้สูญพันธุ์
จากประเทศไทยแล้ว  อีกหน่อยเด็กๆคงได้เห็นแต่รูปภาพ
ถ้าคนไทยไม่ช่วยกันอนุรักษ์ตั้งแต่วันนี้

 

เรียบเรียง จากนิตยสารสารคดี ข่าวสด หนังสือห้องสมุดแสนสนุก

เริ่มต้น | อะไรเอ่ย | กิจกรรม | กาลครั้งหนึ่ง | ทันโลก | ZooNET