ย้อนกลับไปตั้งแต่ยุคกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี
สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช
มีการเจริญสัมพันธ์ไมตรีกับประเทศฝรั่งเศส
(ในราวคริสต์ศตวรรษที่ 17)
และแตรเหล่านี้ก็คือ เครื่องบรรณาการ
ที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ของฝรั่งเศส
ถวายแด่สมเด็จพระนารายณ์มหาราช
แตรนี้ได้ใช้เพื่อเฉลิมพระเกียรติยศ
ในงานพระราชพิธีของพระมหากษัตริย์ไทย
สืบทอดยาวนานไม่ต่ำกว่า 400 ปีแล้ว
จนถึงปัจจุบัน (เสมือนปู่ทวดที่ยังมีชีวิตอยู่)
ยังไม่เคยมีการเปลี่ยนหรือทำใหม่
เพียงแต่ซ่อมแซมให้ใช้ได้เรื่อยมา
ซึ่งปัจจุบันอยู่ในสภาพที่ชำรุดมาก

ปากแตรที่แบนราบ ในวงสนทนาของนักวิชาการ
ก็คิดไกลไปว่า สงสัยนายแตรเป่าเดินชนกำแพง
ปากแตรจึงแบนราบ

อาจารย์สุกรี เจริญสุข
ผู้ซึ่งศึกษาเรื่องเครื่องดนตรี
ในประเทศไทย ได้ค้นพบประวัติ
และความเป็นมาอันน่าอัศจรรย์
เกี่ยวกับแตรเฉลิมพระเกียรตินี้ 
จึงได้ติดต่อช่างชาวเยอรมัน

ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญเฉพาะเกี่ยวกับ
แตรโบราณ เคยทำแตรให้กับราชสำนัก 
อังกฤษ เบลเยียม  และเนเธอร์แลนด์
มาเป็นผู้สร้างแตรถวายแด่
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
เนื่องในวโรกาสเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา
(ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากท.ท.ท.)