นายลีวาย สเตราส์ เดินทางไปซานฟรานซิสโก
ในปี ค.ศ. 1853  (ช่วงนั้นเป็นยุคตื่นทอง) โดยคิดว่า
จะไปตั้งร้านขายผ้าใบที่ใช้ทำเต้นท์ และผ้าใบคลุมท้ายรถบรรทุก

บังเอิญที่ก่อนจะเปิดร้าน  นายลีวายไปได้ยินบรรดานักขุดทอง
บ่นกันว่า " กางเกงที่ใช้กันอยู่ ไม่ค่อยเหมาะกับการทำงานหนักเลย "
เท่านันเองเขาก็ได้ความคิดใหม่ขึ้นมา  เขาสั่งช่างให้ตัดกางเกงขายาว
ด้วยผ้าใบที่เตรียมสำหรับทำเต็นท์ และวางกางเกงขายแทนเต็นท์

ไม่นานสรรพคุณของกางเกงลีวาย ก็แพร่หลาย ขายดิบขายดี
จนผลิตกันไม่ทันและเมื่อผ้าใบหมด  นายลีวายก็สั่งผ้าที่เนื้อหนา 
และแข็งแรงทนทานจากเมืองนิมส์ ประเทศฝรั่งเศสมาตัดแทนผ้าใบ
และเรียกกางเกงผ้าชนิดนี้ว่า เซิร์จ เดอนิม

ลีวายค่อยๆพัฒนาเนื้อผ้า กางเกงลีวายเรื่อยมา 
เปลี่ยนสีจากสีน้ำตาลแบบผ้าใบมาเป็นสีน้ำเงินเข้ม  
ออกแบบตะเข็บ กระเป๋า กระดุมและแผ่นป้าย 
จนกลายเป็นกางเกงยอดนิยมที่ไม่ได้ใส่กันเฉพาะใน
เหมืองทองเท่านั้นแต่แพร่หลายสู่ความนิยมของคนทั่วโลก

* * * กางเกงผ้าเนื้อหนาสีกากีของกะลาสีเรือ ในปลาย
คริสต์ศตวรรษที่ 15ทำจากผ้าฝ้ายที่ผลิตขึ้นในเมืองเจนัว
Genoa ประเทศอิตาลี  กางเกงชนิดนี้จึงถูกเรียกว่า
ยีน Genes และแผลงเป็น Jeans ในที่สุด * * *

เรียบเรียงจากนิตยสาร แพรว

เริ่มต้น | อะไรเอ่ย | กิจกรรม | กาลครั้งหนึ่ง | ทันโลก | ZooNET